بادکوبی سیدحسین بن رضا حسینی لاهیجی

معرف

از علمای‌ امامیه‌ در قرن‌ چهاردهم‌ و از مدرسان‌ بزرگ‌ کلام‌ و فلسفه‌ و عرفان‌

متن

بادکوبی ، سیدحسینبنرضا حسینی لاهیجی، از علمای امامیه در قرن چهاردهم و از مدرسان بزرگ کلام و فلسفه و عرفان. در ۱۲۹۳ در قریه خوددلان از قراءِ بادکوبه به دنیا آمد و در ۲۸ شوال ۱۳۵۸ در نجف در گذشت. مقدمات علوم را نزد پدر فرا گرفت و پس از درگذشت او به تهران آمد و نزد میرزاابوالحسن جلوه و میرزا هاشم اشکوری و استادان دیگر فلسفه و کلام و علوم ریاضی را آموخت. سپس به نجف رفت و در حوزه درس آخوند خراسانی و شیخ محمد حسن مامقانی به تحصیل اصول و فقه پرداخت و خود نیز تدریس علوم نقلی و عقلی را آغاز کرد. بادکوبی به دلیل احاطه بر متون فلسفی و عرفانی و قدرت تفهیم و حسن تقریر، بنا به گفته آقا بزرگ طهرانی در نقباء البشر ، یکی از دو استاد مسلّم فلسفه نجف به شمار میرفت و شاگردان بسیار تربیت کرد، که از آن جمله است سیدمحمد حسین طباطبائی مؤلفِ تفسیر معروف المیزان (متوفی ۱۳۶۰ ش) که اسفار و مشاعر و تمهید القواعد را نزد او خواند. با اینهمه، مقام فقهی او نیز مورد توجه بوده است. از آثار او حاشیه بر کتاب الطهارة شیخ انصاری، و حاشیه بر اسفار و الشّوارِق را میتوان نام برد.

منابع: محّمد حسن آقا بزرگ تهرانی، طبقات اعلام الشیعة ، ج ۲، جزء۱، نقباء البشر فی القرن الرابع عشر ، مشهد ۱۴۰۴، ص ۵۸۴-۵۸۵؛ محمد هادی امینی، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام ، نجف ۱۳۸۴/۱۹۸۴، ص ۵۰، مرتضی انصاری، زندگانی و شخصیت شیخ مرتضی انصاری ، اهواز ۱۳۸۰، ص ۳۶۶؛ حسنحسنزاده آملی، «علامه طباطبایی در منظره عرفان نظری و عملی»، کیهان اندیشه ، ش ۲۶ (مهر و آبان ۱۳۶۸ ش)، ص ۹؛ عزالدین زنجانی، "علامه طباطبایی: جامع حکمت و شریعت"، کیهان فرهنگی ، سال ۶، ش ۸ (آبان ۱۳۶۸ ش)، ص ۲؛ منوچهر صدوقی سها، تاریخ حکما و عرفاء متأخّر بر صدرالمتألهین ، تهران ۱۳۵۹ ش، ص ۷۱-۷۲.

نظر شما
مولفان
عبدالحسین شهیدی صالحی ,
گروه
رده موضوعی
جلد 1
تاریخ 93
وضعیت چاپ
  • چاپ شده