خفاف نیشابوری زکریابن داود

معرف

محدّث و مفسر قرن سوم
متن
خَفّاف نیشابوری، زکریابن داود، محدّث و مفسر قرن سوم. ابن‌ابی‌حاتِم (ج 3، ص 602) کنیه او را ابویحیی ذکر کرده است. تاریخ ولادت وی نامعلوم است و از احوال او اطلاع زیادی در دست نیست. خفّاف اهل نیشابور بود و در خراسان، عراق و حجاز به استماع حدیث پرداخت (سمعانی، ج 2، ص 388). برخی از استادان وی عبارت‌اند از: یحیی‌بن یحیی نیشابوری (متوفی 226)، محدّث؛ علی‌بن جَعْد جَوهَری*، محدّث بغدادی؛ ابوبکر ابن‌ابی‌شَیبَه*، محدّث، فقیه، مفسر و مورخ کوفی؛ و اسحاق‌بن ابراهیم مشهور به ابن‌راهْوَیْه*، فقیه، محدّث و مفسر خراسانی (همانجا).خفّاف در بغداد به نقل حدیث پرداخت و کسانی مانند ابن‌الشَّرْفی، محدّث نیشابوری (متوفی 325) و ابن‌مَخْلَد، محدّث بغدادی (متوفی 331) از وی حدیث نقل کرده‌اند (همانجا؛ خطیب بغدادی، ج 9، ص 479).منابع رجالی بر مقام علمیِ ممتاز وی تصریح کرده‌اند. ابن‌ابی‌حاتم، که خود شاگرد خفّاف بوده وی را «ثقه» دانسته (همانجا) و حاکم نیشابوری (ص 115) او را سرآمد عالمان عصر خویش معرفی کرده است. ذهبی (ج 2، ص 676) هم از وی با لقب «الحافظ الکبیر» یاد کرده و او را به همراه ابن‌ماجِه قزوینی (متوفی 275) و تِرمِدی (متوفی 279)، دو تن از صاحبانِ صِحاح سِتّه، در طبقه دهم مشایخ حدیثی قرار داده است (رجوع کنید به همان، ج 2، ص 628، 633، 636).کتابی با عنوان التفسیرالکبیر به خفّاف نسبت داده شده است (سمعانی، همانجا)، اما درباره محتوای آن اطلاعی در دست نیست.خفّاف در 286، در نیشابور درگذشت (خطیب بغدادی، ج 9، ص 480).منابع: ابن‌ابی‌حاتم، کتاب الجرح و التعدیل، حیدرآباد، دکن 1371ـ1373/ 1952ـ1953، چاپ افست بیروت ]بی‌تا.[؛ محمدبن عبداللّه حاکم نیشابوری، تاریخ نیشابور، ترجمه محمدبن حسین خلیفه نیشابوری، چاپ محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران 1375ش؛ خطیب بغدادی؛ محمدبن احمد ذهبی، کتاب تذکرة‌الحفاظ، چاپ عبدالرحمان‌بن یحیی معلمی، ]مکه 1374[؛ سمعانی.
نظر شما
مولفان
امیر احمدنژاد ,
گروه
رده موضوعی
جلد 15
تاریخ 93
وضعیت چاپ
  • چاپ شده