باباجان، حافظ

معرف

از نستعلیق‌ نویسانِ قرن‌ دهم‌.
متن

باباجان، حافظ، از نستعلیق نویسانِ قرن دهم. پدرش حافظ عبدالعلی تربتی وابسته به دربار سلطان حسین بایْقَرا و برادرش حافظ قاسم خوانندهای مشهور بود (منشی قمی، ص 101). عود را نیکو مینواخت، و عنوان «حافظ» ظاهراً به سبب وقوفش بر غنا و موسیقی بود. علاوه بر خط و موسیقی، در هنر کندهکاری مهارت داشت و شعر نیز میسرود (سام میرزا صفوی، ص 135). حافظ باباجان معاصر شاه طهماسب صفوی (حک .930ـ984) بود و ظاهراً به دستگاه شاهزادۀ صفوی بهرام میرزا (متوفی 955) فرزند شاه اسماعیل، وابستگی داشت، زیرا در برخی از قطعات، نام خود را «باباجان بهرامی» نوشته است. وی از شیوۀ سلطانعلی مشهدی پیروی میکرد و گویا مالک دیلمی (متوفی 969) استاد معروف نستعلیق از او تعلیم گرفته است. دو قطعه از آثار او در مُرَقَّع بهرام میرزا صفوی در کتابخانۀ اوقاف استانبول موجود است، یکی با رقم «کاتبها حافظ باباجان» و دیگری «کتبهالعبد باباجان بهرامی» (بیانی، ج 1، ص 83-84). تاریخ درگذشت حافظ باباجان در تحفۀ سامی (ص 136) 944 و در تذکرۀ خوشنویسان (ص 71) 950 ضبط شده است.

منابع: مهدی بیانی، احوال و آثار خوشنویسان، تهران 1363 ش؛ سام میرزا صفوی، تذکرۀ تحفۀ سامی، چاپ رکنالدّین همایونفرخ، [تهران بیتا.]؛ هدایت الله سپهر، تذکرۀ خوشنویسان، [تهران بیتا.]؛ احمدبن حسین منشی قمی، گلستان هنر، چاپ احمد سهیلی خوانساری، تهران 1366 ش.

/منوچهر قدسی/

نظر شما
مولفان
منوچهر قدسی ,
گروه
هنرومعماری ,
رده موضوعی
جلد 1
تاریخ 1375
وضعیت چاپ
  • چاپ شده