سازمان اسناد و کتابخانۀ ملی جمهوری اسلامی ایران

معرف

مهم‌ترين نهاد كتابخانه‌اى و آرشيوى و مركز پژوهش و برنامه‌ريزى علمى كتابدارى و اطلاع‌رسانى در ايران.
متن


 




سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، مهمترين نهاد كتابخانهاى و آرشيوى و مركز پژوهش و برنامهريزى علمى كتابدارى و اطلاعرسانى در ايران. مهمترين اهداف اين سازمان گردآورى، حفاظت، سازماندهى و اطلاعرسانى آثار مكتوب و غيرمكتوب در ايران يا متعلق به ايرانيان خارج از كشور، آثار حوزه ايرانشناسى و اسلامشناسى، و آثار معتبر علمى و فرهنگى از كشورهاى ديگر؛ پژوهش و برنامهريزى علمى در زمينه كتابدارى و اطلاعرسانى؛ ارائه مشاوره، خدمات فنى و برنامه به كتابخانههاى كشور و هدايت و سازماندهى آنها؛ هماهنگكردن خدمات و فعاليتهاى كتابخانههاى عمومى و تخصصى بهمنظور تسهيل مبادله اطلاعات است (ايران. قوانين و احكام، ص ۴).



كتابخانه ملى ايران. كتابخانه ملى حاصل ادغام چند كتابخانه است؛ اولين مجموعه كتابخانه ملى در ايران حاصل تجميع دو كتابخانه مدرسه دارالفنون* و كتابخانه ملى معارف بود. كتابخانه مدرسه دارالفنون در ۱۲۸۰ در مدرسه دارالفنون و كتابخانه ملى معارف در ۱۳۱۶ در نزديكى آن، واقع در محل انجمن معارف تهران، تأسيس شد. در ۱۳۲۴، كتابخانه ملى معارف به مدرسه دارالفنون منتقل و با كتابخانه آن مدرسه ادغام شد و به كتابخانه معارف شهرت يافت. نام كتابخانه معارف در دوره وزارت معارف علىاصغر حكمت* در ۱۳۱۳ش به كتابخانه عمومى معارف تغيير يافت (آزرم، ص ۱۱ـ۱۲؛ سادات صوتى، ص ۱ و پانويس ۱؛ نيز پوراحمد جكتاجى، ص ۳ـ۵؛ دايرةالمعارف كتابدارى و اطلاعرسانى، ج ۲، ص ۱۳۹۲ـ۱۳۹۳). با افزايش كتب كتابخانه و شمار مراجعهكنندگان، مهدى بيانى*، رياست وقت كتابخانه عمومى معارف، تأسيس كتابخانه ملى ايران را بـه وزير معارف، علىاصغر حكمت، پيشنهاد داد و پس از دو سال با دستور رضاشاه (حكـ: ۱۳۰۴ـ۱۳۲۰ش) ساختمان جديدى در ضلع شمالى ساختمان موزه ايران باستان* زير نظر آندره گدار*[۱] ساخته شد ( آزرم، ص ۱۲؛ سادات صوتى، ص ۲ و پانويس ۱). همزمان با افتتاح ساختمان كتابخانه ملى ايران در ۳شهريور ۱۳۱۶، كتابخانه عمومى معارف ــشامل كتب چاپى و خطى كتابخانه سلطنتى كه شمار آن به ۱۳۷۱۲ نسخه مىرسيدــ و مجموعه وقفى كتابخانه عزيزخان ندايى (عزيزخان خواجه) و حدود پنجهزار جلد كتاب به زبانهاى روسى، فرانسوى و آلمانى متعلق به كتابخانه بانك استقراضى روسيه و تعدادى مجموعه خصوصى به كتابخانه واگذار شد ( پوراحمد جكتاچى، ص ۶ـ۷، ۲۸ـ۴۰). نخستين ساختمان كتابخانه ملى ايران ۵۵۰ مترمربع مساحت داشت و دو طبقه بود. در طبقه اول تالار نمايش، تالار فردوسى، بخش نشريات و خدمات فنى و در طبقه دوم تالار مطالعه (با گنجايش حدود شصت تن) و مخازن قرار داشتند. مخازن كتابخانه در مجموع، براى چهلهزار جلد كتاب طراحى و ساخته شده بود. با وجود افتتاح رسمى كتابخانه ملى ايران در ۱۳۱۶ش، بعضى از قسمتهاى آن در سالهاى بعد بهاتمام رسيد ( آزرم، ص ۱۲؛ سادات صوتى، ص ۳ـ۵؛ پوراحمد جكتاجى، ص ۶۲ـ۶۹). با تلاشهاى مهدى بيانى در نيمه دوم دهه ۱۳۳۰ش، ساختمان ديگـرى به مساحت ۵۷۰ مترمربع زيربنا در شرق كتابخانه ملى ساخته شد (سادات صوتى، ص ۳ـ۴؛ پوراحمد جكتاجى، ص ۶۴ـ۶۵). در ۱۳۵۴ش، با افزايش شمار كتابها، احداث كتابخانه ملى ديگرى با ۳۵۰هزار مترمربع زيربنا پيشنهاد شد كه به تصويب نرسيد. يك سال بعد طـرح پيشنهادى ژان پيركلاول[۲] ، رئيس كتابخانه دانشگاه لوزان[۳] ، براى ساخت كتابخانهاى در ۹۴هزار مترمربع به تصويب رسيد ولى زمينه اجراى آن فراهم نشد ( سلطانى، ۱۳۸۳ش، ج ۱، ص ۴۳۷ـ۴۳۹). در ۱۳۵۸ش، طرح ادغام مركز خدمات كتابدارى و كتابخانه ملى ايران به وزير فرهنگ و آموزش عالى ارائه و در ۱۳۶۰ش مركز خدمات كتابدارى با همه تجهيزات و كارمندانش به ساختمان قديم، كتابخانه ملى ايران منتقل شد. متعاقب اين طرح كمبود فضا بهمراتب بيشتر شد و در ۱۳۶۲ش، بخشى از ساختمان نياوران (دفتر فرهنگى فرح پهلوى) نيز به كتابخانه ملى ملحق گرديد. در ۱۳۶۹ش، بهسبب پراكندگى نيروى انسانى و بخشهاى مختلف كتابخانه ملى، طرح ساختمان جديد كتابخانه ملى مطرح شد، كه در مساحت بيش از ۹۰هزار مترمربع، در منطقه عباسآباد تهران ساخته و در ۱۱ اسفند ۱۳۸۳ افتتاح شـد. بهاينترتيب، واحدها و نيروى انسانى كتابخانه ملى ايران در يك مكـان جمع شدند (دايرةالمعارف كتابدارى و اطلاعرسانى، ج ۲، ص ۱۳۹۵؛ نيز سلطانى، ۱۳۹۴ش، ص ۶۶ـ۶۹). با افتتاح ساختمان جديد كتابخانه ملى، سازمان مدارك فرهنگى انقلاب اسلامى در ۱۳۷۸ش و سازمان اسناد ملى كشور در دهه ۱۳۸۰ش با كتابخانه ملى ايران ادغام شدند (دايرةالمعارف كتابدارى و اطلاعرسانى، ج ۲، ص ۱۳۹۶). به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامهريزى كشور و تصويب شوراى عالى ادارى در ۲ شهريور ۱۳۸۱، اين سازمان جديد «سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران» نام گرفت (ايران. قوانين و احكام، ص ۱۹). اين سازمان مؤسسهاى آموزشى، علمى، پژوهشى و خدماتى است كه زير نظر هيئتامنايى به رياست عاليه رئيسجمهور قرار دارد. رئيس كتابخانه با پيشنهاد رئيسجمهور و تأييد هيئتامنا به مدت چهار سال منصوب مىشود ( سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ۱۳۹۵ش ب، ص ۱۴؛ براى اطلاع از رؤساى كتابخانه حبيبىآزاد، ۱۳۸۳ش). براساس آخرين نمودار سازمانى مصوب سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران در ارديبهشت ۱۳۹۵، اين سازمان داراى چهار معاونت است: معاونت فنّاورى اطلاعات و منابع ديجيتال، معاونت كتابخانه، معاونت اسناد ملى، و معاونت توسعه مديريت و منابع. اجراى وظايف و مأموريتهاى تخصصى اسناد ملى ايران و كتابخانه ملى را بهترتيب معاونت اسناد ملى و معاونت كتابخانه ملى با برنامه مستقل در قوانين بودجه برعهده دارند ( ايران. قوانين و احكام، ص ۲۰). با توجه به هدف والاى كتابخانههاى ملى در حفظ ميراث مضبوط هر كشور، كتابخانه ملى ايران نيز بر سه فعاليت اصلى گردآورى، سازماندهى و اشاعه اطلاعات متمركز شدهاست. در حوزه گردآورى كه هدف آن جامعيت و تماميت مجموعه است، فراهمآورى منابع به اشكال مختلف و بهطور خاص گردآورى همه آثار منتشرشده در ايران و آثار منتشرشده فارسىِ مربوط به ايران، زبان و ادبيات فارسى و پژوهشهاى اسلامشناسى (بهويژه شيعهشناسى) به زبانهاى مختلف در ساير كشورها، ازطريق قانون واسپارى، مبادله، اهدا و خريد از اهميت خاصى برخوردار است. در حوزه سازماندهى، پردازش و سازماندهى منابع موجود از طريق فهرستنويسى، ردهبندى، مستندسازى، نمايهسازى و چكيدهنويسى، ارائه خدمات فهرستنويسى پيش از انتشار (فيپا)، تكميل و تصحيح بانك كتابشناسى ملى و نمايه ملى ايران و بانك مستندات شامل سرعنوانهاى موضوعى، مستند مشاهير و اسامى مؤلفان و تنالگانها[۴] و سازمانها صورت مىپذيرد. در حوزه اطلاعرسانى نيز ارائه خدمات اطلاعرسانى به مراجعان بهصورت پيوسته و ناپيوسته و تلفنى و اطلاعرسانى درمورد كتابشناسى آثار منتشرشده از طريق بانكهاى اطلاعاتى انجام مىگيرد ( سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ?] ۱۳۹[، ص ۶ـ۸؛ همو، ۲۰۱۵). فعاليتهاى پژوهشى شامل انتشار طيف گستردهاى از منابع در قالب كتابشناسيها، فهرستها، دايرةالمعارفها و تدوين ابزارها و استانداردهاى لازم براى كتابخانهها، كتب و نشريات، انتشار فصلنامههايى نظير فصلنامه مطالعات ملى كتابدارى و سازماندهى اطلاعات، فصلنامه گنجينه اسناد، فصلنامه نامه ايران و اسلام است. همچنين پژوهشهاى كاربردى و بنيادى و حمايت از پژوهشهايى در حوزه علم اطلاعات و دانششناسى، فنّاورى اطلاعات و ايرانشناسى و اسلامشناسى، از ديگر فعاليتهاى پژوهشى اين سازمان بهشمار مىرود. ازجمله فعاليتهاى صورتگرفته در اين حوزهها مىتوان به موارد زير اشاره كرد: تهيه و انتشار كتابشناسى ملى ايران (انتشار از ۱۳۴۲ش)، تهيه و تدوين سرعنوانهاى موضوعى فارسى (ويرايش اول: ۱۳۶۲ش)، انتشار دايرةالمعارف كتابدارى و اطلاعرسانى (۱۳۸۱ـ۱۳۸۵ش)، و گسترش ردهبنديهاى ديويى[۵] و كتابخانه كنگره[۶] در زمينه موضوعات مرتبط با ايران و اسلام كه حاصل آن در قالب چندين كتاب بهتدريج از اوايل دهه ۱۳۵۰ چاپ و منتشر شدهاست ( سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ?] ۱۳۹[، ص ۹، ۱۱؛ همو، ۲۰۱۵؛ دايرةالمعارف كتابدارى و اطلاعرسانى، ج ۲، ص ۱۳۹۷ـ۱۳۹۸). فعاليتهاى آموزشى شامل برگزارى دورههاى آموزشى تخصصى كتابدارى و آرشيوى و برگزارى دورههاى بلندمدت آموزش كتابدارى و اطلاعرسانى و بررسى اسناد و مدارك در سطح كشور، ايجاد كتابخانه رقومى بهمنظور حفاظت از منابع نفيس و تسهيل دسترسى عموم به منابع سازمان، ايجاد كرسيهاى آزادانديشى و برگزارى نشستهاى تخصصى، نقد و بررسى كتاب و برگزارى جلسات تبادلنظر در انديشگاه فرهنگى سازمان اسناد و كتابخانه ملى است. سازمان اسناد و كتابخانه ملى سازمانى فعال در حوزه ارتباطات ملى و بينالمللى است و ديگر فعاليتهاى آن عبارتاند از: اختصاص شاپا (شماره استاندارد بينالمللى پيايندها)[۷] ، شابكا (شناسگر استاندارد بينالمللى كتابخانهها)[۸] و حضور فعال در مجامع بينالمللى كتابدارى و اطلاعرسانى و آرشيوى ( سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ?] ۱۳۹[، ص ۶، ۱۰، ۲۲، ۲۴). ساختمان جديد كتابخانه ملى با زيربناى بيش از ۹۰هزار مترمربع در هشت طبقه با ظرفيت بين چهار تا هفتميليون جلد كتاب ساخته شدهاست («ساختمان هوشمند كتابخانه ملى چگونه ساخته شد»، ص ۱۰۰، ۱۰۵). نماد كتابخانه ملى درختى در يك كتاب است كه نشانهاى از مفاهيم مذهبى با موضوعات كتابدارى است ( خورشيدپور، ص ۹۵). مجموعه اصلى كتابخانه ملى در چهار مخزن بسته و زيرزمين نگهدارى مىشود، اما مجموعهها و منابع مرجع (عمومى و تخصصى) در سالنهاى قرائت بهصورت نظام قفسه باز در دسترس مراجعهكنندگان است. تالارهاى ساختمان جديد كتابخانه ملى كه به نام مشاهير علمى ايران و اسلام نامگذارى شدهاند، عبارتاند از: تالار خوارزمى (نسخ خطى، كتب نفيس و مرقعات)، تالار خواجهنصيرالدين طوسى (پيايندها)، تالار كمالالدين بهزاد (منابع غيركتابى)، تالار ابننديم (مرجع و كتابشناسى)، تالار رازى (علوم و فنون)، تالار رودكى (ويژه نابينايان و كمبينايان)، تالار ابنسينا (علوم انسانى)، تالار فارابى (علوم اجتماعى و هنر) و تالار سهروردى (ايرانشناسى و اسلامشناسى). همچنين، كتابخانههاى كودكان و نوجوانان و كتابخانه عمومى نيز در مجموعه كتابخانه ملى وجود دارد (سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ?] ۱۳۹[، ص ۱۲). مطابق با آمار سه ماهه دوم ۱۳۹۵ش، موجودى كل تالارها و مخازن عمومى و تخصصى كتابخانه ملى ايران ۳۴۰، ۴۱۹،۲، بخش ايرانشناسى ۱۷۶،۷۰، بخش نشريات ۳۵۰،۲۴۱، منابع غيركتابى ۶۵۸،۴۹۶ و پاياننامهها ۸۰۲، ۴۷ جلد شدهاست ( سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ۲۰۱۶). اين كتابخانه با دارابودن مجموعهاى غنى به زبانهاى گوناگون بهويژه در دو حوزه «ايرانشناسى و اسلامشناسى» و «كتابدارى و اطلاعرسانى» و ۳۸هزار نسخه خطى نفيس از قرن دوم تاكنون و ۳۴هزار جلد كتاب چاپ سنگى در كشور بىنظير است. كهنترين نسخههاى خطى اين كتابخانه به تاريخ كتابت ۴۲۰، مجموعهاى مشتمل بر چند رساله شامل: عجائب احكام اميرالمؤمنين، ذكر الخلائف و عنوان المعارف، الادب الصغير و چهار رساله ديگر به خط نسخ كهن است. از نخستين كتابهاى چاپ سنگى موجود در اين كتابخانه، زادالمعاد علامه مجلسى چاپشده به سال ۱۲۵۱ است (سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ?] ۱۳۹[، ص ۱۱؛ همو، ۱۳۹۵ش الف؛ نيز همو، ۲۰۱۵).



آرشيو ملى ايران. هرچند سند*نويسى و نگهدارى از اسناد در ايران پيشينهاى چندهزارساله دارد، تاريخچه ايجاد بايگانى به مفهوم جديد، به دوران قاجار در ۱۳۱۷ (۱۲۷۸ش) بازمىگردد. در سالهاى ۱۲۸۰ش تا ۱۳۰۹ش هيئتى فرانسوى و بلژيكى كه براى اصلاح سيستم گمركى ايران فعاليت مىكردند، طرحى را براى اصلاح نظام بايگانى كشور ارائه دادند و آن را به مرحله اجرا گذاشتند. به دنبال آن براى اولين بار در ارديبهشت ۱۳۰۹، هيئتوزيران مصوبهاى را درخصوص جمعآورى اسناد و ايجاد مركز اسناد دولتى بهتصويب رساند كه بهموجب آن مقرر شد كليه قراردادها، امتيازات و اسناد دولتى بهاستثناى عهدنامههاى سياسى، در اتاقى كه وزارت ماليه در كاخ گلستان بهعنوان مركز اسناد دولتى قرار داده بود، ضبط و حفظ شود. تراكم روزافزون اوراق زائد و مشكلات ناشى از نگهدارى آنها در طول چند سال سبب شد مطالعاتى منسجم براى تأسيس آرشيو ملى ايران و تعيين تكليف حجم انبوه اسناد راكد دستگاههاى دولتى و وابسته به دولت از ۱۳۴۲ش شروع شود. يك سال بعد، طرح ايجاد مركز بايگانى راكد براى حفظ و نگهدارى اسناد واجد ارزش دائم و پروندههايى كه راكد تشخيص داده شدهاند، تهيه شد و پس از تأييد هيئترئيسه شوراى عالى ادارى كشور در اول دى ۱۳۴۳ با شماره ۴۰۱۶۲ در هيئتوزيران بهتصويب رسيد. هرچند تا مدتى اين مركز براى تنظيم اوراق و پروندهها و حفظ و نگهدارى اسناد تاريخى كافى بود، با آرشيو ملى ساير كشورها كه اهداف، وظايف و تشكيلات جامعترى داشتند، قابل مقايسه نبود. براى حل اين كاستيها تأسيس سازمان ديگرى با نام آرشيو ملى ايران و يا تلفيق هر دو سازمان مركز بايگانى راكد و آرشيو ملى پيشنهاد شد. اين روند تا تصويب قانون تأسيس سازمان اسناد ملى ايران در ۱۷ ارديبهشت ۱۳۴۹ در مجلس شوراى ملى ادامه يافت ( سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ۲۰۱۵). بهموجب مادّه اول اين قانون، هدف از تشكيل اين سازمان جمعآورى و حفظ اسناد ملى ايران در سازمان واحد و فراهمآوردن شرايط و امكانات مناسب براى دسترسى عموم به اين اسناد و همچنين صرفهجويى در هزينههاى ادارى و استخدامى از طريق تمركز پروندههاى راكد وزارتخانهها و مؤسسات دولتى و وابسته به دولت و امحاى اوراق زائد بودهاست (ايران. قوانين و احكام، ص ۱۲). از مهمترين وظايف آرشيو ملى مىتوان به گردآورى، شناسايى، ارزشيابى و انتقال اسناد واجد ارزش دستگاههاى مختلف دولتى، تعيين تكليف اسناد راكد دستگاههاى دولتى و وابسته به دولت، نظارت بر امحاى اوراق زائد در دستگاهها، تنظيم و توصيف اسناد آرشيوى، سازماندهى و اطلاعرسانى آرشيوى اسناد، مستندسازى و مرمت آثار آسيبديده اشاره كرد (سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ۱۳۹۵ش ب، ص ۵۲ـ۷۸؛ همو، ?] ۱۳۹[، ص ۱۵ـ۱۹). قديمترين سند موجود در معاونت اسناد ملى، سند ديوانى مورخ ربيعالآخر ۷۲۶ متعلق به دوره ايلخانى است (هاشمپور، ص ۱۹). سازمان اسناد و كتابخانه ملى بهمنظور گسترش خدمات اسنادى خود و جلوگيرى از تمركز اسناد منطقهاى و ايجاد تسهيلات براى پژوهشگران و محققان و همچنين جمعآورى و سامانبخشى به اسناد بومى در مناطق مختلف كشور، واحدهاى آرشيوى منطقهاى و استانى را در دوازده منطقه كشور ايجاد كردهاست كه زيرنظر رياست سازمان فعاليت مىكنند ( سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورىاسلامىايران، ۱۳۹۵شب، ص ۶، ۱۵۸). ساختمان آرشيو ملى ايران به مساحت ۳۷هزار مترمربع در هفده طبقه دربردارنده مخازن اسناد و تالارهاى سرويسدهى و نمايشگاه اسناد طراحى شدهاست ( هاشمپور، همانجا).




منابع : حسين آزرم، «صفحهاى از گذشته كتابخانه ملى»، آموزش و پرورش، سال ۲۹، ش ۳ (آذر ۱۳۳۶)؛ ايران. قوانين و احكام، قانون اساسنامه سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، تهران: سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ۱۳۹۱ش (دفترك)؛ اسماعيل پوراحمد جكتاجى، تاريخچه كتابخانه ملى، تهران ۱۳۵۷ش؛ ناهيد حبيبىآزاد، رؤسا و نامآوران كتابخانه ملى ايران : ۱۳۱۶ـ ۱۳۸۳، تهران ۱۳۸۳ش؛ على خورشيدپور، «گفتوگو با على خورشيدپور طراح نشان كتابخانه ملى ايران: سادگى، شرط اول طراحى نشانه»، ]گفتگوكننده[: نگار مفيد، در كتاب كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، تهران: تماشاگران، ۱۳۸۳ش؛ دايرةالمعارف كتابدارى و اطلاعرسانى، ج ۲، زيرنظر فريبرز خسروى، سرويراستار: ابراهيم افشار، تهران: سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ۱۳۸۵ش، ذيل «كتابخانه ملى ايران» (از نوراللّه مرادى)؛ «ساختمان هوشمند كتابخانه ملى چگونه ساخته شد»، در كتاب كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، همان؛ مرتضى سادات صوتى، كتابخانه ملى ايران، تهران ۱۳۵۲ش؛ سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، ]«برگ معرفى اداره كل كتابهاى خطى و نادر»[، تهران ?]۱۳۹۵ش الف[؛ همو، سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، تهران ?] ۱۳۹[ (دفترك)؛ همو، گزارش عملكرد سال ۱۳۹۴ سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، تهيه و تنظيم معاونت پژوهش، برنامهريزى و فنّاورى اداره كل برنامهريزى و توسعه، تهران ۱۳۹۵ش ب؛ همو (وبگاه).



 



Retrieved June ۱۰, ۲۰۱۵, from http://www. nlai.ir;



پورى سلطانى، سرو سربلند: خاطرات پورى سلطانى، مادر كتابدارى نوين ايران، تدوين و تحقيق پيمانه صالحى، تهران ۱۳۹۴ش؛ همو، فرصت حضور: مجموعه مقالههاى كتابدارى، ج ۱، تهران : انجمن كتابدارى و اطلاعرسانى ايران، ۱۳۸۳ش؛ مرتضى هاشمپور، «سازمان اسناد و كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران»، در كتاب كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران، همان.



/ علىمحمد طرفدارى /



۱. Andre Godard ۲. Jean-Pierre Clavel ۳. University of Lausanne ۴. corporate bodies ۵. Dewey decimal classification ۶. L ibrary of Congress classification ۷. ISSN (International Standard Serial Number) ۸. ISIL (International Standard Identifier of Libraries)



 


نظر شما
مولفان
علی محمد طرفداری ,
گروه
تاریخ اجتماعی ,
رده موضوعی
جلد 22
تاریخ 96
وضعیت چاپ
  • چاپ شده