داوودبن سلْم
معرف
شاعر مُخَضرم اواخر دولت امویان و اوایل دولت عباسیان
متن
داوودبن سَلْم، شاعر مُخَضرم اواخر دولت امویان و اوایل دولت عباسیان. کنیه‌اش ابوسلیمان بود. ابن‌عساکر (ج 12، ص 312) نام وى را ابن‌سالم آورده‌است. به‌سبب قد بلند و چهرة سیاهش به داوود آدم/ اَدْلَمْ/ اَرْمَک (سیاه) مشهور بود (ابوالفرج اصفهانى، ج 6، ص10ـ11؛ بکرى، ج 1، ص550؛ ابن‌عساکر، ج17، ص153؛ حسنى‌صنعانى، ج2، ص87؛ نیز ← ابن‌منظور، ذیل «ادم»، «دلم»، و «رمک»).برخى او را از موالى بنى‌تَیْم‌بن مُرَّه و عده‌اى دیگر از موالى آل‌ابى‌بکر و برخى نیز از موالى آل‌طلحه دانسته‌اند. پدرش مردى از نَبَط و مادرش دختر حَوْط، غلام عمربن عبیداللّه‌بن مَعْمَر، بود. گروهى هم او را به اعتبار ولاء مادرش، ابن‌معمر منتسب مى‌کنند. او در مدح ابن‌معمر ابیاتى نیز سروده‌است (← ابوالفرج اصفهانى؛ بکرى، همانجاها؛ ابن‌عساکر، ج 17، ص 148ـ149). صَفَدى (ج 13، ص 467) او را ادلم مُرّى معرفى کرده‌است. تاریخ و محل تولدش مشخص نیست.داوود شاعرى حجازى و ساکن مدینه بود. چهره‌اى زشت داشت و برخلاف ادعایش بخیل بود (ابوالفرج اصفهانى؛ بکرى، همانجاها؛ ابن‌عساکر، ج 17، ص 148). او حدود سال 120 درگذشت (یاقوت حموى، ج 3، ص 1283).داوود نیکو و لطیف شعر مى‌سرود (بکرى؛ حسنى صنعانى، همانجاها). در دمشق، در مدح حرب‌بن خالدبن یزید ابیاتى سرود و صله گرفت (← قالى، ج 1، ص 242؛ ابوالفرج اصفهانى، ج 6، ص 19؛ ابن‌عساکر، ج 12، ص 312؛ یاقوت حموى، ج 3، ص 1282).وى در درگیرى میان حسن‌بن زید (متوفى 168) و جعفربن سلیمان، والى مدینه و مکه، جعفر را مدح کرد و ده‌ها هزار درهم صله گرفت و پس از آنکه حسن او را مؤاخذه کرد به مدح او پرداخت، اما قبل از دریافت صله درگذشت (ابوالفرج اصفهانى، ج 6، ص 15؛ ابن‌عساکر، ج 17، ص 151؛ صفدى، ج 13، ص 468ـ469؛ حسنى صنعانى، ج 2، ص 87 ـ 88). ابیاتى نیز در مدح قُثَم‌بن عباس (متوفى 159) سروده (← ابوالفرج اصفهانى، ج 6، ص20؛ ابن‌عساکر، ج 17، ص 149؛ قس صفدى، ج 13، ص 467ـ468 که ابیاتى متفاوت با ابیات مذکور آورده که یکى از ابیاتِ آن بیتى از سروده مشهور فرزدق در مدح امام‌زین‌العابدین علیه‌السلام است و برخى ابیات آن نیز اشتراک مضمون دارد). داوود شاعر دربار هادى (ﺣک : 169ـ170) و هارون‌الرشید (ﺣک : 170ـ193) عباسى و فرزندانش بود (حسنى صنعانى، همانجا). اشعار وى در همان دوره به آواز خوانده مى‌شد (ابوالفرج اصفهانى، ج 6، ص 16).منابع : ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، چاپ على شیرى، بیروت 1415ـ1421/ 1995ـ2001؛ ابن‌منظور؛ ابوالفرج اصفهانى؛ على‌بن ابى‌الفرج بصرى، کتاب الحماسة البصریة، چاپ عادل سلیمان جمال، قاهره 1420؛ عبداللّه‌بن عبدالعزیز بکرى، سمط‌اللآلى، چاپ عبدالعزیز میمنى، ]قاهره[ 1354/1936؛ یوسف‌بن یحیى حسنى‌صنعانى، نـَسمَة‌السَّحَر بذکر مَن تَشَیَّعُ و شَعَرَ، چاپ کامل سلمان جبّورى، بیروت 1420/1999؛ صفدى؛ اسماعیل‌بن قاسم قالى، کتاب الامالى، بیروت 1404/1984؛ یاقوت حموى، معجم‌الادباء، چاپ احسان عباس، بیروت 1993.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

رضا امانی

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 17
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده