داوود برکات ← الأهرام مؤسسه
معرف
داوود بَرکات ← الأهرام، مؤسسه#
متن
داوود بَرکات ← الأهرام، مؤسسهNNNNداوودبن ابى‌یزید کوفى ← داوودبن فَرقَدNNNNداوودبن بوزید (ابى‌زید)، راوى امامى قرن سوم. کنیه‌اش ابوسلیمان و از اهالى نیشابور بود و در جمع نجارها در محلة طَرخان نیشابور در منزل فردى به نام سختویه مى‌زیست (← ابن‌ندیم، ص 246؛ طوسى، 1415، ص 386؛ همو، 1420، ص 183). ظاهراً شغل داوود هم نجارى بود. از تاریخ تولد و وفات وى هیچ اطلاعى در دست نیست اما چون از اصحاب امامهادى و امامحسن عسکرى علیهماالسلام بوده (← ابن‌ندیم، همانجا؛ طوسى، 1415، ص 386، 399)، بنابراین در قرن سوم هجرى مى‌زیسته‌است. دربارة نام پدر داوود اختلاف هست. ابن‌ندیم (همانجا) آن را بوزید نوشته و ظاهراً ابن‌بابویه نیز در مشیخه‌اش آن را به همین صورت ضبط کرده‌است (← مجلسى، ج 14، ص 112؛ حرّعاملى، ج 30، ص 49؛ نورى، ج 4، ص 275؛ قس ابن‌بابویه، ج 4، ص 453). ضبط مغلوط این نام در رجال برقى (← علامه حلّى، ص 142؛ استرآبادى، ص 133؛ قس برقى، ص 59) نیز ظاهراً مصحّفِ بوزید است (← شوشترى، ج 4، ص 228). با این حال، در دیگر کتب رجالى نام این راوى داوودبن ابى‌زید ضبط شده (← طوسى، 1415؛ همو، 1420؛ علامه حلّى، همانجاها؛ قس ابن‌داوود حلّى، ص89 : داوودبن ابى‌یزید) و طوسى (1415، ص 386) نام ابوزید، پدر داوود را زَنکان دانسته‌است (نیز ← ابن‌داوود حلّى، همانجا؛ قس علامه حلّى، همانجا که به اشتباه آن را زنکار ذکر کرده‌است). بنابر این قول، ابوزید کنیه پدر داوود است (← مامقانى، ج 26، ص 146). وجه جمع این دو رأى آن است که پدر داوود به کنیه (ابوزید) مشهور بوده و این کنیه چونان اسم (بوزید) به کار رفته‌است (← شوشترى، همانجا).داوود را از راویان موثق و معروف به صدق لهجه برشمرده‌اند (← ابن‌ندیم؛ طوسى، 1415؛ همو، 1420، همانجاها؛ براى آراى رجالیان متأخر ← مامقانى، ج 26، ص 115). ابنشهرآشوب (ج 3، ص 525) داوود را از ثقات امامحسن عسکرى دانسته‌است.داوودبن بوزید در برخى منابع داوودبن ابى‌یزید آمده و گاه با داوودبن ابى‌یزید کوفى/ داوودبن فرقد* از اصحاب امامصادق و امام‌کاظم علیهماالسلام خلط شده‌است. چنان‌که در سند برخى روایات که از ابوالحسن ثالث یعنى امام هادى علیه‌السلام نقل شده، نام داوودبن ابى‌یزید آمده که ظاهراً تصحیف داوودبن ابى‌زید است (← ابن‌شهیدثانى، ج 2، ص 38ـ 39؛ اردبیلى، ج 1، ص 301؛ زنجانى، ص 739؛ خویى، ج 7، ص 93؛ شوشترى، ج 4، ص 228، 254ـ255؛ براى نمونه ← صفّار قمى، ص 544؛ ابن‌بابویه، ج 1، ص 270؛ طوسى، 1401، ج 2، ص 235، 309؛ همو، 1363ش، ج 1، ص 334). به طور مشابه، در سند برخى روایات که از امام‌صادق علیه‌السلام نقل شده، نام داوودبن ابى‌زید به جاى داوودبن ابى‌یزید درج شده‌است (← حرّعاملى، ج 28، ص 310؛ قس کلینى، ج 7، ص 247؛ طوسى، 1401، ج 10، ص 132). از این‌رو، وجه تمایز داوودبن ابى‌زید از داوودبن ابى‌یزید را در طبقة رجالى یعنى اصحاب امام‌هادى و امام‌عسکرى علیهماالسلام و راوى وى، على‌بن مهزیار، برشمرده‌اند (← طریحى، ص 66؛ کاظمى، ص 58).به گفتة طوسى (1420، همانجا)، ابن‌ندیم و کشّى از کتابهاى داوود در کتابهاى خود یاد کرده‌اند. در عین حال، ابن‌ندیم (همانجا) تنها کتاب‌الهدى را به او نسبت داده‌است. به علاوه، اصل کتاب کشّى در دسترس نیست و در کتاب اختیار معرفة الرجال طوسى که گزیده آن است، نه تنها از کتابهاى داوود، که از نام او هم ذکرى نیست. هر چند برخى احتمال داده‌اند که کشّى در معرفة‌الناقلین کتابهاى او را ذکر کرده‌است (← خویى، ج 7، ص 90؛ شوشترى، ج 4، ص 227). با اینکه داوودبن ابوزید صاحب کتاب بوده، نامى از وى در رجال نجاشى نیامده و شوشترى (همانجا) آن را ناشى از غفلت نجاشى دانسته‌است.منابع : ابن‌بابویه، کتاب مَن لایـَحضُرُه‌الفقیه، چاپ على‌اکبر غفارى، قم 1404؛ ابن‌داوود حلّى، کتاب‌الرجال، چاپ محمدصادق آل بحرالعلوم، نجف 1392/1972، چاپ افست قم ]بى‌تا.[؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل‌ابى‌طالب، نجف 1956؛ ابن‌شهیدثانى، منتقى‌الجمان فى الاحادیث الصحاح و الحسان، چاپ على‌اکبر غفارى، قم 1362ـ1365ش؛ ابن‌ندیم (تهران)؛ محمدبن على اردبیلى، جامع‌الرواة و ازاحة الاشتباهات عن الطرق و الاسناد، ج 1، قم: مکتبة‌المحمدى، ]بى‌تا.[؛ محمدبن على استرآبادى، منهج‌المقال فى تحقیق احوال الرجال المعروف بالرجال‌الکبیر، چاپ سنگى ]تهران[ 1307؛ احمدبن محمد برقى، کتاب‌الرجال، در ابن‌داوود حلّى، کتاب‌الرجال، چاپ جلال‌الدین محدث ارموى، تهران 1342ش؛ حرّعاملى؛ خویى؛ موسى‌بن عبداللّه زنجانى، کتاب‌الجامع فى‌الرجال، ]قم[ 1394؛ شوشترى؛ محمدبن حسن صفّار قمى، بصائرالدرجات‌الکبرى فى فضائل آل‌محمد (ع)، چاپ محسن کوچه‌باغى تبریزى، تهران 1362ش؛ فخرالدین‌بن محمد طریحى، جامع‌المقال فیما یتعلق باحوال الحدیث و الرجال، چاپ محمدکاظم طریحى، تهران ?] 1374[؛ محمدبن حسن طوسى، الاستبصار، چاپ حسن موسوى خرسان، نجف 1375ـ1376/ 1956ـ1957، چاپ افست تهران 1363ش؛ همو، تهذیب‌الاحکام، چاپ حسن موسوى خرسان، بیروت 1401/1981؛ همو، رجال‌الطوسى، چاپ جواد قیومى اصفهانى، قم 1415؛ همو، فهرست کتب‌الشیعة و اصولهم و اسماء المصنفین و اصحاب‌الاصول، چاپ عبدالعزیز طباطبائى، قم 1420؛ حسن‌بن یوسف علامه حلّى، خلاصة‌الاقوال فى معرفة‌الرجال، چاپ جواد قیومى اصفهانى، ]قم [1417؛ محمدامین‌بن محمدعلى کاظمى، هدایة‌المحدثین الى طریقة‌المحمدین، چاپ مهدى رجایى، قم 1405؛ کلینى؛ عبداللّه مامقانى، تنقیح‌المقال فى علم‌الرجال، چاپ محیى‌الدین مامقانى، قم 1423ـ ؛ محمدتقى‌بن مقصودعلى مجلسى، روضة‌المتقین فى شرح مَن لایـَحضُرُه‌الفقیه، چاپ حسین موسوى کرمانى و علىپناه اشتهاردى، قم 1406ـ1413؛ حسین‌بن محمدتقى نورى، خاتمة مستدرک‌الوسائل، قم 1415ـ1420.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

محمد اصغری نژاد

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 17
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده