خفاف نیشابوری زکریابن داود
معرف
محدّث و مفسر قرن سوم
متن
خَفّاف نیشابورى، زکریابن داود، محدّث و مفسر قرن سوم. ابن‌ابى‌حاتِم (ج 3، ص 602) کنیه او را ابویحیى ذکر کرده است. تاریخ ولادت وى نامعلوم است و از احوال او اطلاع زیادى در دست نیست. خفّاف اهل نیشابور بود و در خراسان، عراق و حجاز به استماع حدیث پرداخت (سمعانى، ج 2، ص 388). برخى از استادان وى عبارت‌اند از: یحیى‌بن یحیى نیشابورى (متوفى 226)، محدّث؛ على‌بن جَعْد جَوهَرى*، محدّث بغدادى؛ ابوبکر ابن‌ابى‌شَیبَه*، محدّث، فقیه، مفسر و مورخ کوفى؛ و اسحاق‌بن ابراهیم مشهور به ابن‌راهْوَیْه*، فقیه، محدّث و مفسر خراسانى (همانجا).خفّاف در بغداد به نقل حدیث پرداخت و کسانى مانند ابن‌الشَّرْفى، محدّث نیشابورى (متوفى 325) و ابن‌مَخْلَد، محدّث بغدادى (متوفى 331) از وى حدیث نقل کرده‌اند (همانجا؛ خطیب بغدادى، ج 9، ص 479).منابع رجالى بر مقام علمىِ ممتاز وى تصریح کرده‌اند. ابن‌ابى‌حاتم، که خود شاگرد خفّاف بوده وى را «ثقه» دانسته (همانجا) و حاکم نیشابورى (ص 115) او را سرآمد عالمان عصر خویش معرفى کرده است. ذهبى (ج 2، ص 676) هم از وى با لقب «الحافظ الکبیر» یاد کرده و او را به همراه ابن‌ماجِه قزوینى (متوفى 275) و تِرمِدى (متوفى 279)، دو تن از صاحبانِ صِحاح سِتّه، در طبقه دهم مشایخ حدیثى قرار داده است (رجوع کنید به همان، ج 2، ص 628، 633، 636).کتابى با عنوان التفسیرالکبیر به خفّاف نسبت داده شده است (سمعانى، همانجا)، اما درباره محتواى آن اطلاعى در دست نیست.خفّاف در 286، در نیشابور درگذشت (خطیب بغدادى، ج 9، ص 480).منابع: ابن‌ابى‌حاتم، کتاب الجرح و التعدیل، حیدرآباد، دکن 1371ـ1373/ 1952ـ1953، چاپ افست بیروت ]بى‌تا.[؛ محمدبن عبداللّه حاکم نیشابورى، تاریخ نیشابور، ترجمه محمدبن حسین خلیفه نیشابورى، چاپ محمدرضا شفیعى کدکنى، تهران 1375ش؛ خطیب بغدادى؛ محمدبن احمد ذهبى، کتاب تذکرة‌الحفاظ، چاپ عبدالرحمان‌بن یحیى معلمى، ]مکه 1374[؛ سمعانى.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

امیر احمدنژاد

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 15
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده