حنش صنعانی أبورشْدین حنش بن عبدالله
معرف
تابعى و محدّث قرن اول
متن
حَنَش صنعانى، أبورِشْدِین حنش‌بن عبداللّه، تابعى و محدّث قرن اول. درباره نام پدر او در منابع اختلاف هست و در برخى از آنها على ذکر شده است (براى نمونه رجوع کنید به حُمَیْدى، ج 1، ص 316؛ مِزّى، ج 7، ص 429). درباره او مطلب چندانى در منابع موجود نیست، خاصه که شرح حال وى با معاصران همنامش در آمیخته است (رجوع کنید به ابن‌عساکر، ج 15، ص 309ـ310؛ مزّى، ج 7، ص 430، 432). او به قریه صنعا، نزدیک دمشق، منسوب است (رجوع کنید به ابن‌عساکر، ج 15، ص 307ـ309؛ یاقوت حموى، ج 3، ص 426ـ427). ابن‌سعد (ج 5، ص 536) حنش را ایرانى دانسته است (مِنَالابناء). ابوسعیدبن یونس، حنش را از اصحاب على علیه‌السلام معرفى کرده و گفته است که پس از شهادت آن حضرت، وى به مصر رفت و بعدها در فتوحات مغرب و اندلس شرکت کرد (رجوع کنید به ابن‌عساکر، ج 15، ص 312؛ مزّى، ج 7، ص 431؛ قس ابن‌سعد، ج 5، ص 93؛ حمیدى، ج 1، ص 316ـ 317). حنش در قیام عبداللّه‌بن زبیر شرکت داشت و سپاهیان اموى او را اسیر کردند اما خلیفه اموى، عبدالملک‌بن مروان، وى را آزاد کرد. رفتار نیک عبدالملک با حنش به این سبب بود که عبدالملک در هنگام فتوحات افریقیه نزد او بود (حمیدى، ج 1، ص 315ـ316؛ مزّى، همانجا). حنش نخستین فردى بود که عشورِ (مالیاتِ) افریقیه را جمع‌آورى کرد (حمیدى، ج 1، ص 318)، او در سال 100 در افریقیه درگذشت (رجوع کنید به مزّى، همانجا؛ قس ابن‌سعد، ج 5، ص 536 که از وفات حنش در مصر سخن گفته است). ابن‌سعد (همانجا) از سلمة‌بن سعیدبن منصوربن حنش، نواده حنش، نام برده است.حنش از على‌بن ابى‌طالب علیه‌السلام، فَضَالة‌بن عُبَید، رُوَیْفع‌بن ثابت انصارى، ابوهریره و کسان دیگرى روایت نقل کرده است (رجوع کنید به مزّى، ج 7، ص 430). از حنش، فرزندش حارث و نیز حارث‌بن یزید و سلامان‌بن عامر روایت نقل کرده‌اند (حمیدى، ج 1، ص 317؛ مزّى، همانجا). بناى مسجدجامعِ شهرِ سرقسطه را به او نسبت داده‌اند (رجوع کنید به ابن‌عساکر، ج 15، ص 315؛ ضبّى، ج 1، ص 345). ضبّى (ج 1، ص 347)، به نقل از ابوعلى غسانى، از دفن او در سرقسطه سخن گفته است. احمدبن عبداللّه عجلى (ج 1، ص 326) و ابوزُرعه (رجوع کنید به ابن‌ابى‌حاتم، ج 3، ص 291) او را ثقه دانسته‌اند. ابن‌ابى‌حاتم (همانجا) وى را فردى صالح در حدیث معرفى کرده است (نیز رجوع کنید به مزّى، همانجا).منابع: ابن‌ابى‌حاتم، کتاب الجرح و التعدیل، حیدرآباد، دکن 1371ـ1373/ 1952ـ1953، چاپ افست بیروت ]بى‌تا.[؛ ابن‌سعد (بیروت)؛ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، چاپ على شیرى، بیروت 1415ـ1421/ 1995ـ2001؛ محمدبن فتوح حُمَیْدى، جذوة المقتبس فى تاریخ علماء الاندلس، چاپ ابراهیم ابیارى، قاهره 1410/1989؛ احمدبن یحیى ضبّى، بغیة الملتمس فى تاریخ رجال اهل الاندلس، چاپ ابراهیم ابیارى، قاهره 1410/1989؛ احمدبن عبداللّه عجلى، معرفة‌الثقات، چاپ عبدالعلیم عبدالعظیم بستوى، مدینه 1405/1985؛ یوسف‌بن عبدالرحمان مِزّى، تهذیب الکمال فى اسماء الرجال، چاپ بشار عواد معروف، بیروت 1422/2002؛ یاقوت حموى.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

مینا احمدیان

حوزه موضوعی

قرآن و حدیث

رده های موضوعی
جلد 14
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده