تاج کاظمینی عبدالله
معرف
از واعظان‌ خوشخوان‌ و ردیفدان‌ اواخر عهد قاجار و سه‌ دهة‌ بعد
متن
تاج‌ کاظمینی‌ ، عبداللّه‌ ، از واعظان‌ خوشخوان‌ و ردیفدان‌ اواخر عهد قاجار و سه‌ دهة‌ بعد. از تاریخ‌ تولد و اوایل‌ زندگی‌ او اطلاعی‌ در دست‌ نیست‌. او از شاگردان‌ تاج‌نیشابوری‌ * ملقب‌ به‌ تاج‌الواعظین‌، و سیدعزیزاللّه‌ ملک‌ ملقب‌ به‌ ملک‌ الذاکرین‌ (متوفی‌ 1293ش‌) بود (مشحون‌، ج‌ 1، ص‌ 401) و به‌ سبب‌ صدای‌ خوشی‌ که‌ داشت‌ به‌ «نیم‌تاج‌» و پس‌ از مرگ‌ تاج‌ نیشابوری‌ به‌ «تاج‌» مشهور شد (همانجا). لقب‌ تاج‌ را احمدشاه‌ به‌ او اهدا کرده‌ بود و او سالها در اندرونی‌ احمدشاه‌ روضه‌ می‌خواند. همچنین‌ سالها شبهای‌ جمعه‌ روضه‌خوان‌ مقبرة‌ اتابک‌ اعظم‌ (میرزا علی‌اصغرخان‌ امین‌السلطان‌) در قم‌ بود (ستایشگر، ج‌ 3، ص‌ 127، پانویس‌1). تاج‌ کاظمینی‌ اشعار را با صدای‌ رسا و تحریرهای‌ مناسب‌ می‌خواند و تا پایان‌ عمر اوج‌ صدای‌ خود را حفظ‌ کرد ولی‌ قدرت‌ تحریر نداشت‌؛ ازینرو شعرها را با تحریرهای‌ تودماغی‌ (غُنّه‌ای‌) می‌خواند (مشحون‌، همانجا). نواری‌ از صدای‌ ایام‌ جوانی‌ او در «مخالف‌ چهارگاه‌» موجود است‌. وی‌ بیشتر به‌ خواندن‌ اشعار سعدی‌ علاقه‌مند بود و به‌ مجلس‌ وعظ‌ تسلط‌ داشت‌. وفات‌ وی‌ را حدوداً بین‌ 1342 ش‌ تا 1345 ش‌ دانسته‌اند.منابع‌: مهدی‌ ستایشگر، واژه‌نامة‌ موسیقی‌ ایران‌ زمین‌ ، ج‌ 3 : نام‌نامة‌ موسیقی‌ ایران‌ زمین‌ ، تهران‌ 1376ش‌؛ حسن‌ مشحون‌، تاریخ‌ موسیقی‌ ایران‌ ، تهران‌ 1373ش‌.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

ساسان سپنتا

حوزه موضوعی

هنرومعماری

رده های موضوعی
جلد 6
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده