پروزه‌ (به‌ یونانی‌ پروسا)
معرف
ي‌ بندري‌ در جنوبي‌ترين‌ بخش‌ اپيروس‌ ، در غرب‌ يونان‌ ] پورهوس‌ ، شاهِ اپيروس‌ (حك : 295ـ272 ق‌م‌) در حدود 290 ق‌م‌ پروزه‌ را بنا كرد
متن
پِرِوِزِه‌ (به‌ يوناني‌ پرِوِسا)، شهري‌ بندري‌ در جنوبي‌ترين‌ بخش‌ اپيروس‌ ، در غرب‌ يونان‌ ] پورهوس‌ ، شاهِ اپيروس‌ (حك : 295ـ272 ق‌م‌) در حدود 290 ق‌م‌ پروزه‌ را بنا كرد. در اواخر قرن‌ نهم‌/ پانزدهم‌، عثمانيها اين‌ شهر و منطقة‌ آن‌ را تصرف‌ كردند ( بريتانيكا ، ذيل‌ مادّه‌) [ .در نخستين‌ دورة‌ سلطة‌ عثمانيها (882 ـ 1095)، مهمترين‌ حوادثِ تاريخ‌ منطقه‌ روي‌ داد، يعني‌ پيروزي‌ خيرالدين‌ پاشا ] رجوع كنيد به بارباروس‌ * [ بر ناوگان‌ نيروهاي‌ متحد غربي‌ به‌ فرماندهي‌ آندرئا دوريا در 945/ 1538. در دورة‌ كوتاهي‌، غربيها دوباره‌ شهر را گرفتند (1014/ 1605) و در جريان‌ جنگهاي‌ ونيز و عثماني‌ (1095ـ1130/ 1684ـ 1718)، ونيزيها پروزه‌ را تصرف‌ كردند (1095/ 1684). دومين‌ دورة‌ حاكميت‌ عثماني‌ در 1111 و 1113 تا 1129ـ1130 بود. ونيزيها نيز ميان‌ سالهاي‌ 1129 تا 1212/ 1717 تا 1797 براي‌ دومين‌بار برآنجا حكومت‌ كردند. سپس‌ فرانسويها مدت‌ كوتاهي‌ بر آنجا حاكم‌ شدند (1212ـ 1213/ 1797ـ 1798). در 1213/ 1798، علي‌ پاشا تپه‌دَلَنْلي‌ * نيروهاي‌ فرانسوي‌ را نابود و شهر را ويران‌ كرد و خود حاكم‌ آنجا شد، اما در پي‌ معاهدة‌ عثماني‌ و روسيه‌ در 1214ـ 1215/ 1800، اولين‌ دورة‌ حكمراني‌ وي‌ بر اين‌ شهر خاتمه‌ يافت‌ و بدين‌ترتيب‌ سومين‌ دورة‌ حكومت‌ عثمانيها آغاز گرديد (1215ـ 1222/ 1800ـ1807). سپس‌ علي‌پاشا دوباره‌ به‌ حكومت‌ رسيد (1222ـ 1235/ 1807ـ1820). اين‌ دوره‌ با مصادرة‌ گستردة‌ اموال‌ و فعاليتهاي‌ خرابكارانه‌ محافظان‌ آلبانيايي‌ بَكِر (بَكْر) پيوند داشت‌، اما در عين‌ حال‌ شاهد ايجاد استحكامات‌ و ساخت‌ و ساز گسترده‌ بود.چهارمين‌ و آخرين‌ دورة‌ حاكميت‌ عثمانيها از 1235 تا 1330/ 1820ـ1912 بود، كه‌ طي‌ نخستين‌ جنگ‌ بالكان‌ و با ورود نيروهاي‌ انقلابي‌ پروزه‌ به‌ شهر در 9 ذيقعدة‌ 1330/ 21 اكتبر 1912، با شكست‌ نيروهاي‌ عثماني‌ خاتمه‌ پذيرفت‌.منابع‌:[ The New Encyclopaedia Britannica , Chicago 1985, Micropaedia , s.v. "Prإveza"]; P. Phourikes, A small contribution to Epeirot history , pt. II: Prevesa [in Greek], in Epeirotika Chronika , IV (1929), 263-294; D. E. Pitcher, An historical geography of the Ottoman Empire , Leiden 1972, 115, 117 and map XIII-A2; K. Setton, The Papacy and the Levant 1204-1571 , III, Philadelphia 1984, 445 ff.; I  . H. Uzunµar â í h â , Osmanl i tarihi , II, Ankara 1988 5 , 217 f., 222, 375 ff;براي‌ صورت‌ كامل‌ منابع‌ رجوع كنيد به د.اسلام‌ ، چاپ‌ دوم‌، ذيل‌ "Preveze" .
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

ا. ساويدس‌ ، تلخيص‌ از ( د. اسلام‌ )

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 5
تاریخ چاپ
وضعیت انتشار
  • چاپ نشده