پاراچنار (در منابع‌ قدیم‌ عربی‌: باراشنار)
معرف
ي‌ در شمال‌غربي‌ پاكستان‌
متن
پاراچنار (در منابع‌ قديم‌ عربي‌: باراشنار)، شهري‌ در شمال‌غربي‌ پاكستان‌. اين‌ شهر بخشي‌ از ايالت‌ سرحدي‌ شمال‌غربي‌ (ايالت‌ شمال‌غربي‌) و نيز قسمتي‌ از منطقة‌ پشتونستان‌ است‌ كه‌ در ميان‌ رشته‌ كوههاي‌ شمال‌غربي‌ پاكستان‌ واقع‌ و داراي‌ دره‌هاي‌ سرسبز، آبشارها، چشمه‌ها و جنگلهايي‌ با درختان‌ صنوبر و چنار است‌. جاده‌اي‌ كه‌ اين‌ شهر را به‌ افغانستان‌ مرتبط‌ مي‌سازد، پس‌ از گذر از درة‌ پايه‌وار، از گردنة‌ كُرَّم‌ (در شمال‌غربي‌ شهر) مي‌گذرد. از اين‌ راه‌ تجارت‌ پشم‌، شال‌، قره‌گل‌ و مانند آن‌ صورت‌ مي‌گيرد (اسعدي‌، ج‌ 2، ص‌ 129؛ د. اردو ، ذيل‌ «مادّه‌»). عشاير ادي‌ زئي‌، دويل‌ زئي‌، غندي‌ خيل‌، مستوخيل‌، حمزه‌ خيل‌، منگل‌، مثبل‌، درزدران‌ منتوان‌، وزئي‌، حاجي‌ غلزئي‌، ليساني‌ و پاره‌ در شهر و اطراف‌ آن‌ سكونت‌ دارند.پاراچنار شهري‌ نظامي‌ در حدود بيست‌ كيلومتري‌ مرز افغانستان‌ است‌ و از طريق‌ كوهات‌ به‌ پيشاور و راولپندي‌ مرتبط‌ مي‌شود. اين‌ شهر مركز كُرَّم‌ ايجنسي‌ است‌ و در حدود 180 كيلومتري‌ جنوب‌غربي‌ پيشاور در َ56 ْ33 عرض‌ شمالي‌ و َ40 ْ70 طول‌ شرقي‌ در ارتفاع‌ 750 ، 1 متر از سطح‌ دريا واقع‌ شده‌ و رود كُرَّم‌ در جنوب‌ آن‌ جريان‌ دارد. وجه‌ تسمية‌ آن‌ را وجود درختان‌ كهنسال‌ چنار يا سكونت‌ قبيلة‌ پارا يا پاره‌ در پيرامون‌ چنار بزرگي‌ در آنجا مي‌دانند (سرحدي‌، ص‌ 80؛ د. اردو ، همانجا). پاراچنار در 1309/1892 جزو هندِ بريتانيا شد ( د. اردو ، همانجا).محصولات‌ عمدة‌ پاراچنار گندم‌ و برنج‌ و ذرّت‌، خشكبار و محصولات‌ باغي‌ مانند زردآلو، شفتالو، گلابي‌، آلوچه‌، انگور و شليل‌ است‌. سيب‌ آن‌ در سراسر پاكستان‌، مشهور و به‌ لحاظ‌ رنگ‌ طلايي‌اش‌ از زمان‌ انگليسيها به‌ گلدن‌ ديشز معروف‌ است‌. اراضي‌ آن‌ براي‌ كشت‌ زعفران‌ مناسب‌ است‌ و چوبش‌ از قديم‌ براي‌ ابنيه‌ و عمارات‌ به‌كار مي‌رفته‌ و امروزه‌ مقدار زيادي‌ از آن‌ به‌ ديگر نواحي‌ صادر مي‌شود. پرورش‌ كرم‌ ابريشم‌ نيز در آن‌ رواج‌ دارد (سرحدي‌، ص‌ 82 ـ83؛ د. اردو ، همانجا). نزديك‌ به‌ نيمي‌ از جمعيّت‌ شهر شيعة‌ اثناعشري‌ و بقيه‌ سني‌اند. در مركز شهر، حسينية‌ بسيار مجللي‌ قرار دارد. علماي‌ بسياري‌ به‌ اين‌ شهر منسوب‌اند از جمله‌: مولانا سيدپادشاه‌ حسين‌، مولانا علي‌ سرور سرحدي‌ (قرن‌ چهاردهم‌)، مولانا غلام‌قاسم‌خان‌ كورايي‌ (قرن‌ چهاردهم‌)، مولانا عبدالحسين‌ (متوفي‌ 1365) و مولانا محمد عباس‌ (متوفي‌ 1364) كه‌ براي‌ تكميل‌ تحصيلات‌ ديني‌ به‌ ايران‌ و عراق‌ نيز سفر كرد (نقوي‌، ص‌ 164، 190، 219، 354، 377).منابع‌: اردو دائرة‌ معارف‌ اسلاميّه‌ ، لاهور 1384ـ1410/ 1964ـ1989؛ مرتضي‌ اسعدي‌، جهان‌ اسلام‌ ، تهران‌ 1366ـ1369ش‌؛ عمر عامر سرحدي‌، «در درة‌ پاره‌چنار»، در پاكستان‌ ] مجموعه‌ مقالات‌ [ ، كراچي‌ ] بي‌تا. [ ؛ حسين‌ عارف‌ نقوي‌، تذكرة‌ علماي‌ امامية‌ پاكستان‌ ، اسلام‌آباد 1363ش‌؛Pakistan guide map , Islamabad: Pakistan Tourism Development Corporation, 1999; The Times atlas of the world , London 1985.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

سيدجمال‌ حيدري‌

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 5
تاریخ چاپ
وضعیت انتشار
  • چاپ نشده