بیْنون‌
معرف
ه‌ و شهري‌ كهن‌ در عربستان‌ جنوبي‌
متن
بَيْنون‌ ، قلعه‌ و شهري‌ كهن‌ در عربستان‌ جنوبي‌. يكي‌ از مشهورترين‌ دژهاي‌ («محافِد») يمني‌ است‌ كه‌ ابن‌حائك‌ ( صفه‌ ، ص‌322) نام‌ برده‌ و در اكليل‌ ، كتاب‌ هشتم‌ (چاپ‌ مولر ، ص‌41، 86 و بعد؛ همان‌، چاپ‌ كرملي‌، ص‌66 و بعد؛ همان‌، چاپ‌ فارِس‌، ص‌ 54 و بعد) آن‌ را وصف‌ كرده‌ است‌. بنابر افسانه‌ها،جنيّان‌، بينون‌ را مانند غُمْدان‌ * و سَلْحين‌ * ، قلعه‌هاي‌ صنعاء و مأرب‌، براي‌ سليمان‌ بنا كردند. ابن‌حائك‌ بينون‌ را در سرزمين‌ طايفة‌ عَنْس‌ (شاخه‌اي‌ از مَذْحِجْ * ) و روبروي‌ حَرّة‌ كَوْمان‌ (در شمالِ شمال‌ غربي‌ كوه‌ اِسبيل‌) ذكر كرده‌ است‌. ويرانه‌هاي‌ آن‌ در هَياوَة‌ فعلي‌ واقع‌ است‌ و گليزر ده‌ سنگ‌نبشته‌ در آنجا يافته‌ است‌. شهرت‌ بينون‌ به‌ سبب‌ دو گذرگاه‌ آن‌ بوده‌ كه‌ از دل‌ صخره‌ مي‌گذشته‌ است‌. ابوكَرِب‌ اسعد تُبَّع‌ (حدود 385ـ420 ميلادي‌)، شاه‌ حميري‌، گاه‌ در اين‌ قلعه‌ و گاه‌ در ظفار * مي‌زيسته‌ است‌. بينون‌ همزمان‌ با غمدان‌ و سلحين‌، در حدود 525 ميلادي‌ به‌ دست‌ حبشيانِ زيردست‌ اَرياط‌، ويران‌ گرديد. بينوينِ مذكور در نقشة‌ بطلميوس‌ بايد در حضرموت‌ (وادي‌ دَوعان‌) باشد، اما ممكن‌ است‌ اشتباهاً بجاي‌ كَينون‌ به‌ كار رفته‌ باشد.منابع‌: ] ابن‌حائك‌، صفة‌ جزيرة‌العرب‌ ، چاپ‌ محمدبن‌ علي‌ أكوع‌، بيروت‌ 1403/ 1983 [ ؛ ابن‌مجاور، تاريخ‌ المستبصر، او، صفة‌ بلاد اليمن‌ و مكة‌ و بعض‌ الحجاز ، چاپ‌ لوفگرن‌، ليدن‌ 1951ـ1954، ص‌ 102 و بعد؛ نشان‌، چاپ‌ عظيم‌الدين‌، ص‌ 10، 67؛ ياقوت‌ حموي‌، معجم‌البلدان‌ ، چاپ‌ فرديناند ووستنفلد، لايپزيگ‌ 1866ـ1873، ج‌ 1، ص‌ 801؛C. Conti Rossini, Storia d'Etiopia , 178; Sprenger, Die alte Geographie Arabiens , 163; H. von Wissmann and Hخfner, Beitrجge zur historischen Geographie des vorislam. Sدdarabien, 40, 99.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

لوفگرن‌ ( د. اسلام‌ )

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 5
تاریخ چاپ
وضعیت انتشار
  • چاپ نشده