بیگ‌اوغلو (بی‌اوغلو/ بک‌اوغلی‌)
معرف
ستاني‌ در شمال‌ استان‌ استانبول‌
متن
بيگ‌اوغلو (بي‌اوغلو/ بك‌اوغلي‌)، شهرستاني‌ در شمال‌ استان‌ استانبول‌. سلطان‌ محمدفاتح‌، پس‌ از برچيدن‌ دولت‌ رومي‌ طرابزون‌ (پونتوس‌ ؛ 865/1461)، آخرين‌ فرمانرواي‌ آنجا و خاندانش‌ را به‌ قسطنطنيه‌ (استانبول‌) انتقال‌ داد. از اعضاي‌ آن‌ خاندان‌، آلكسيوس‌ ، فرزند كالوياني‌ (كالوگيانس‌) اسلام‌ آورد و در محلي‌ كه‌ امروز بي‌اوغلو خوانده‌ مي‌شود، اقامت‌ گزيد. به‌ روايتي‌، نامگذاري‌ اين‌ ناحيه‌ به‌ بيگ‌اوغلو (اميرزاده‌) به‌ سبب‌ سكناي‌ او در آنجا صورت‌ گرفته‌ است‌.در عهد حكومت‌ روم‌ شرقي‌، بي‌اوغلوي‌ امروزي‌ غيرمسكون‌ بوده‌ و باغهاي‌ پران‌ («پِرا/ پره‌»: به‌ معناي‌ آن‌ سو، سمت‌ ديگر) نام‌ داشته‌ است‌. پيش‌ از فتح‌ استانبول‌ (857/1453) در خارج‌ از باروهاي‌ غَلَطه‌ * نيز خانه‌ و محله‌اي‌ نبوده‌ است‌؛ اما پس‌ از آن‌، در اندك‌ زماني‌، بيرون‌ از باروها، در اراضي‌ سمت‌ بيگ‌اوغلو، بناها، مساجد، و ساختمانهاي‌ دولتي‌ احداث‌ گرديد و، شصت‌ سال‌ پس‌ از سلطنت‌ فاتح‌، قسمت‌ عمدة‌ اين‌ اراضي‌ از تركان‌ پر شد.از بناهاي‌ بيگ‌اوغلو در عهد عثماني‌، مي‌توان‌ چنين‌ نام‌ برد: آصْمالي‌ مسجد، ساختة‌ بايزيد دوم‌؛ خانقاه‌ مولوي‌، ساختة‌ سلطان‌ سليم‌؛ غلطه‌ سرايي‌ (كاخ‌ غلطه‌)، ساختة‌ ابراهيم‌پاشا، صدراعظم‌ سليمان‌ قانوني‌.در قرن‌ دهم‌، اراضي‌ متصل‌ به‌ گالاتا سرايي‌ امروزي‌، غلطه‌ نام‌ داشت‌. از قرن‌ يازدهم‌، اين‌ نام‌ به‌ آن‌ قسمت‌ از بيگ‌اوغلو داده‌ شد كه‌ در جنوب‌ اين‌ ناحيه‌ و ساحل‌ دريا قرار داشت‌.ابتدا غلطه‌ محل‌ تجمع‌ بيشتر سفارتخانه‌ها بود، اما بعد از سقوط‌ دولت‌ بني‌احمد و مهاجرت‌ عربها از غرناطه‌ به‌ اينجا، و همچنين‌ وقوع‌ آتش‌سوزيهاي‌ پي‌درپي‌، سفارتخانه‌ها به‌ باغهاي‌ پران‌ نقل‌ مكان‌ كردند و در نتيجه‌، اتباع‌ بيگانة‌ بسياري‌ در بيگ‌اوغلو مستقر شدند و بناهايي‌، از جمله‌ كليسا و دو گورستان‌ به‌ نام‌ پُتي‌ شان‌ و گران‌ شان‌ ، و همچنين‌ بيمارستاني‌ به‌ نام‌ بيمارستان‌ فرانسوي‌ ويژة‌ وباييان‌ در بي‌اوغلو احداث‌ كردند.در 1112، بيگ‌اوغلو به‌ جادة‌ امروزي‌ تونل‌ گالاتا سرايي‌ و بناهاي‌ اطراف‌ آن‌ محدود مي‌شد و مشتمل‌ بود بر محله‌هاي‌ دورْت‌ يول‌ (چهارراه‌)، تُم‌تُم‌، پولونيا، آصمالي‌ مسجد و غلطه‌ سرايي‌، كه‌ سه‌ محلة‌ نخست‌ مسيحي‌نشين‌ و دو محلة‌ بعدي‌ مسلمان‌نشين‌ بود. در حوالي‌ 1194، بيگ‌اوغلو داراي‌ دو قسمت‌ به‌ مركزيت‌ باليق‌ پازاري‌ (بازار ماهي‌فروشان‌) و غلطه‌ سرايي‌ بود.در قرن‌ دوازدهم‌، بيگ‌اوغلو گسترش‌ زيادي‌ يافت‌، اما پس‌ از آتش‌سوزي‌ 1247، به‌ سمت‌ مشرق‌ گسترش‌ پيدا كرد و قسمت‌ شمالي‌ آن‌ نيز بعد از آتش‌سوزي‌ 1288 توسعه‌ يافت‌. پس‌ از همين‌ حريق‌ بود كه‌ دولت‌ ساختن‌ بناهاي‌ چوبي‌ را ممنوع‌ كرد.در 1290، بين‌ غلطه‌ و بيگ‌اوغلو تونل‌ زده‌ شد و در جادة‌ بيگ‌اوغلو ترامواي‌ اسبي‌ راه‌اندازي‌ شد كه‌ در 1331 جاي‌ خود را به‌ ترامواي‌ برقي‌ داد.بيگ‌اوغلو از اوايل‌ قرن‌ چهاردهم‌/ بيستم‌ رو به‌ پيشرفت‌ نهاد. علاوه‌بر بناهاي‌ مسكوني‌، اماكن‌ تفريحي‌ ـ فرهنگي‌، مانند سينما و تئاتر، و همچنين‌ بيمارستانهاي‌ خارجي‌ بسياري‌ در آن‌ ساخته‌ شد.] جمعيت‌ بيگ‌اوغلو، طبق‌ سرشماري‌ 1369 ش‌/ 1990، 000 ، 229 تن‌ بود كه‌ نسبت‌ به‌ سرشماري‌ 1364 ش‌/ 1985، برابر 32ر14 رشد منفي‌ كرده‌ بود > سرشماري‌ عمومي‌ 1990 < [ .منابع‌:[Ba íbakanl âk devlet istatistik enstitدsد, 1990 genel nدfus say i m i ,idari bخlدnدs ) خzet tablolar ), Ankara 1991].
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

با اندكي‌ تلخيص‌ از ( د. ترك‌ )

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 5
تاریخ چاپ
وضعیت انتشار
  • چاپ نشده