حسینی عارف حسین
معرف
از روحانیان شیعى پاکستان و رهبر نهضت جعفریه*
متن
حسینى، عارف حسین، از روحانیان شیعى پاکستان و رهبر نهضت جعفریه*. عارف حسین، فرزند سید فضل حسین، در 4 آذر 1325/ 25 نوامبر 1946 در روستاى پیوار، از توابع شهرستان پاراچنار*، در پاکستان، در خانواده‌اى مذهبى و روحانى از سادات پاکستان به دنیا آمد. زادگاه او در نوار مرزى پاکستان و افغانستان قرار گرفته است که در آن سه قبیله غندی‌خیل، علی‌زئى و دویرزئى زندگى می‌کنند. حسینى از قبیله پشتون* دویرزئى بود. سلسله‌نسب او به شاه شرف بوعلى قلندربن سید فخر ولى می‌رسد که در کرمان مدفون است. چون نسب ایشان را به حسین الاصغر، فرزند امام زین‌العابدین علیه‌السلام، منتهى می‌دانند، خاندان وى به حسینى معروف است (رضاخان، ص 23). اجداد او ــ که بسیارى از آنان روحانى و مبلّغ بودندــ براى نشر معارف اسلامى و اهل‌بیت علیهم‌السلام در منطقه پیوار و نواحى آن فعالیت داشتند. حسینى دوران کودکى را در زادگاه خود سپرى کرد و قرآن کریم و تعالیم ابتدایى دینى را نزد پدرش، که روحانى بود، فراگرفت. سپس به مدرسه رفت و بعد از اتمام دوره دبستان و راهنمایى، راهى دبیرستانى در پاراچنار گردید. در 1343ش دیپلم گرفت و پس از آن به مدرسه جعفریه پاراچنار رفت و فراگیرى دروس دینى را نزد حاجى غلام جعفر لقمان‌خیل آغاز کرد و در مدت کوتاهى ادبیات عرب را فراگرفت. زبان مادرى او پشتو* بود. علاوه برآن، وى به فارسى و عربى و اردو نیز تسلط داشت (نقوى، ص 155، 159).حسینى در 1346ش براى ادامه تحصیل به نجف رفت و علاوه بر تکمیل دانش ادب عربى نزد مدرّس افغانى، استاد معروف ادبیات عرب در حوزه نجف و سپس قم، دروس سطح مقدماتى و عالى فقه و اصول را نزد استادان مختلف آموخت. وى توسط آیت‌اللّه مدنى با امام خمینى آشنا شد و در حلقه درس ایشان شرکت کرد (رضاخان، ص 33؛ نقوى، ص 155). در 1352ش، او را به جرم شرکت در فعالیتهاى انقلابى، دستگیر و زندانى و پس از مدتى از نجف اخراج کردند. وى به زادگاه خود بازگشت و ده ماه در پاراچنار به تبلیغ دین پرداخت. در همین زمان ازدواج کرد (رضاخان، ص 44). در 1353ش دوباره تصمیم گرفت براى ادامه تحصیل به نجف برود، اما دولت عراق به وى روادید نداد؛ از این‌رو، در همان سال راهى قم گردید و نزد اساتید این حوزه، آقایان مکارم شیرازى، وحید خراسانى، تبریزى، حرم‌پناهى و سیدکاظم حائرى، اصول و فقه و تفسیر آموخت. همچنین از درس فلسفه مرتضى مطهرى بهره برد.او هنگام تحصیل در قم در تظاهرات برضد حکومت پهلوى شرکت می‌کرد و به همین سبب بازداشت شد. چون وى از امضاى تعهدنامه، مبنى بر شرکت نکردن در تظاهرات و سخنرانیها و ارتباط با انقلابیون، خوددارى کرد، در اواخر دى 1357، مجبور به ترک ایران شد و به پاکستان بازگشت. او از 1357ش تا اواخر 1363ش در مدرسه جعفریه پاراچنار به تدریس پرداخت. حسینى از مدرسه جعفریه پاراچنار در شبهاى جمعه به دانشگاه پیشاور می‌رفت و اخلاق اسلامى تدریس می‌کرد (رضاخان، ص 56ـ 57). با ایجاد نهضت جعفریه در 1358ش، وى به آن پیوست. مفتى جعفر حسین، رهبر و بنیان‌گذار نهضت جعفریه، حسینى را به عضویت شوراى عالى سازمان در آورد. توانایى او در مدیریت کارهاى جمعى موجب شد تا پس از درگذشت مفتى جعفر حسین در شهریور 1362، شوراى عالى نهضت جعفریه در بَکَّر*/ بهَکَّر، به اتفاق آرا، او را به رهبرى شیعیان و ریاست نهضت برگزیند (براى بررسى دوران رهبرى عارف حسین حسینى در نهضت جعفریه رجوع کنید به جعفریه*، نهضت).حسینى جهل و بی‌سوادى را علت اصلى عقب‌ماندگى و انحطاط جامعه اسلامى می‌دانست و براى مبارزه با بی‌سوادى و خرافه‌پرستى، اقدام به تأسیس مراکز فرهنگى (مانند مدرسه و کتابخانه و مسجد) نمود، از جمله مدرسه دارالمعارف الاسلامیه، جامعه اهل‌البیت و انوارالمدارس.وى علاوه بر توجه به نیازهاى فرهنگى، عبادى و مذهبى مردم، به نیازهاى بهداشتى و اقتصادى آنان نیز توجه داشت؛ لذا در مناطق محروم چند بیمارستان و درمانگاه تأسیس کرد، از جمله شفاخانه علمدار در شهرستان پاراچنار و یک درمانگاه در کراچى.حسینى در 14 مرداد 1367 در مدرسه دارالمعارف الاسلامیه پیشاور، از سوى افراد ناشناس، هدف گلوله قرار گرفت و به شهادت رسید.امام خمینى در این حادثه، ضمن دادنِ پیام تسلیت هیئتى را براى شرکت در تشییع جنازه حسینى اعزام کرد. ژنرال ضیاءالحق، رئیس‌جمهور وقت پاکستان، نیز با هیئتى عالى رتبه، در تشییع جنازه حاضر شد.جنازه حسینى را به زادگاهش بردند و در کنار مزار یکى از سادات به خاک سپردند.منابع : زندگی‌نامه علامه شهید عارف حسین الحسینى از ولادت تا شهادت، تهیه‌کننده: مؤسسه شهیدالحسینى، قم: نشر شاهد، 1369ش (مطالب مقاله عمدتآ برگرفته از این منبع است)؛ تسلیم رضاخان، سفیر نور، لاهور 1998؛ حسین عارف نقوى، تذکره علماى امامیه پاکستان، ترجمه محمدهاشم، مشهد 1370ش.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

محمدجواد برهانی

حوزه موضوعی
رده های موضوعی
جلد 13
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده