بهجت میرزاایوب
معرف
شاعر فارسی‌سرای‌ و خوشنویس‌ تاجیک‌ اواخر سدة‌ دوازدهم‌
متن
بَهجَت‌ ، میرزاایوب‌، شاعر فارسی‌سرای‌ و خوشنویس‌ تاجیک‌ اواخر سدة‌ دوازدهم‌. سال‌ تولد و مرگش‌ بدرستی‌ معلوم‌ نیست‌. پدرش‌ مُشرِف‌ اِسفره‌ای‌، شاعر و خوشنویس‌، بود. بهجت‌ در مدرسة‌ «خانِ» شهر خوقند تحصیل‌ کرد ( د.تاجیکی‌ ، ج‌ 1، ص‌ 441؛ قس‌ > دایرة‌المعارف‌ ادبیات‌ و هنر تاجیک‌ < ، ج‌ 1، ص‌ 258 که‌ مدرسة‌ مذکور را به‌ اشتباه‌ در شهر خجند دانسته‌ است‌). وی‌ شاعر نامدار روزگار محمدعمرخان‌، والی‌ خوقند (1166ـ1201/ 1787ـ1822)، بود و از اعضای‌ فعّال‌ انجمن‌ ادبی‌ او به‌ شمار می‌رفت‌ (رجوع کنید به واضح‌ بخارایی‌، ص‌ 36؛ عینی‌، ص‌ 226؛ حبیب‌زاده‌، ص‌ 100). والی‌ خوقند خود به‌ فارسی‌ و ترکی‌ شعر می‌سرود و «امیری‌» تخلّص‌ می‌کرد، در عهد وی‌ محفل‌ ادبی‌ خوقند پررونق‌ بود و با محیط‌ ادبی‌ بخارا رقابت‌ داشت‌.سلطانُف‌، پژوهشگر زندگی‌ و آثار بهجت‌، 116 غزل‌ و قصیده‌ و یک‌ مخمس‌ او را از جُنگها و تذکره‌ها گرد آورده‌ که‌ این‌ نشان‌دهندة‌ مهارت‌ بهجت‌ در سخنوری‌ است‌ (رجوع کنید به د.ازبکستان‌ ، ج‌ 1، ص‌ 317ـ318؛ > دایرة‌المعارف‌ ادبیات‌ و هنر تاجیک‌ < ؛ د.تاجیکی‌ ، همانجاها). زبان‌ شعر بهجت‌ ساده‌ و روان‌ است‌ و عشق‌، پندواندرز، توصیف‌ طبیعت‌ و شکایت‌ از اوضاع‌ و احوال‌، موضوعهای‌ اصلی‌ شعر او به‌ شمار می‌آید.منابع‌: صدرالدین‌ عینـی‌، نمونة‌ ادبیـات‌ تاجیک‌ ، مسکـو 1926؛ رحمت‌الله‌ واضح‌ بخارایی‌، تحفة‌ الاحباب‌ فی‌ تذکرة‌ الاصحاب‌ ، چاپ‌ اصغر جانفدا، دوشنبه‌ 1977؛Ensiklopediya ¦yi adabiya ¦t va san ـ ati Ta ¦jik , vol. I, Dushanbe 1988; Enssiklopediya ¦yi Sa ¦vetii Ta ¦jik , vol. I, Dushanbe 1978; Amirbek Habibza ¦da, Ganji Zarafىa ¦n , Dushanbe 1991; Uzbek Savet Ensiklopediyasi , Tashkent 1971-1980.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

رحیم مسلمانیان قبادیانی

حوزه موضوعی

ادبیات و زبان ها

رده های موضوعی
جلد 4
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده