بولوی احمدبن نورالله (عبدالغنی )
معرف
فقیه‌، شاعر و قاضی‌ سدة‌ یازدهم‌
متن
بولوی‌ ، احمدبن‌ نورالله‌ (عبدالغنی‌)، فقیه‌، شاعر و قاضی‌ سدة‌ یازدهم‌. در منطقة‌ آناطولی‌ به‌ دنیا آمد. به‌ گفتة‌ محمد افندی‌ (ج‌ 1، ص‌ 508) بولوی‌ هنگام‌ مرگ‌ در 1094 حدود شصت‌ سال‌ داشته‌، بنابراین‌ احتمالاً در 1034 به‌ دنیا آمده‌ بوده‌ است‌. پدرش‌ از قاضیان‌ معروف‌ ناحیة‌ آناطولی‌ بود (همان‌، ج‌ 1، ص‌ 507). بولوی‌ در محضر علمای‌ آن‌ دیار علم‌ آموخت‌، و ادبیات‌ عرب‌ را از شیخ‌ محمدبن‌ لطف‌الله‌ عزّتی‌ فراگرفت‌ و مدتها از ملازمان‌ وی‌ بود و عزّتی‌، احترام‌ بسیاری‌ به‌ او می‌گذاشت‌ و قضاوت‌ دمشق‌ را به‌ او سپرده‌ بود (محبی‌، ج‌ 1، ص‌ 365ـ366؛ محمد افندی‌، همانجا). او همچنین‌ فقه‌، فرایض‌ و عروض‌ را از دایی‌ خود، علاّ مه‌ ملاّ احمد، فراگرفت‌ (محبی‌، ج‌ 1، ص‌ 366). بولوی‌ از همدرسان‌ و دوستان‌ محبی‌، صاحب‌ خلاصة‌ الاثر ، بود (محبی‌، همانجا). وی‌ پس‌ از تکمیل‌ تحصیلات‌ و رسیدن‌ به‌ مقام‌ بالای‌ علمی‌، نخست‌ به‌ نشر علوم‌ و تربیت‌ علما همت‌ گماشت‌ (محمد افندی‌؛ محبی‌، همانجاها). از 1072 تا 1091 در مدرسه‌های‌ مختلف‌ تدریس‌ می‌کرد (محمد افندی‌، ج‌ 1، ص‌ 507 ـ 508)، سپس‌ از تدریس‌ کناره‌ گرفت‌ و به‌ سلوک‌ و طریقت‌ گرایش‌ یافت‌ (همان‌، ج‌ 1، ص‌ 508؛ محبی‌، همانجا) و سه‌ سال‌ (1091ـ1093) به‌ عبادت‌ و سیر و سلوک‌ روی‌ آورد (محمد افندی‌، همانجا). در 1093، قاضی‌ بیت‌المقدس‌ شد و به‌ آنجا رفت‌. در 1از قضاوت‌ کناره‌ گرفت‌ و به‌ دمشق‌ بازگشت‌ و در آنجا مریض‌ شد و هنگام‌ بازگشت‌ به‌ روم‌، در شهر اِرِکلین‌ یا ارکلی‌ درگذشت‌ و همانجا دفن‌ شد (محمد افندی‌؛ محبی‌، همانجاها). بولوی‌ با ادبیات‌ عرب‌ و فارسی‌ آشنا بود و در شعر «زکی‌» تخلص‌ می‌کرد. کتاب‌ یا دیوان‌ شعری‌ از وی‌ باقی‌ نمانده‌، اما محمد افندی‌ نمونة‌ اشعار ترکی‌ او را در کتاب‌ خود آورده‌ است‌ (همانجا).منابع‌: محمد امین‌بن‌ فضل‌الله‌ محبی‌، خلاصة‌الا´ثر فی‌ اعیان‌ القرن‌ الحادی‌ عشر ، بیروت‌ [ بی‌تا. ] ؛ محمد افندی‌، وقایع‌ الفضلاء ، چاپ‌ عبدالقادر اوزجان‌، استانبول‌ 1989.
نظر شما
ایمیل ایمیل
مولفان

عبدالله کیانی فرید

حوزه موضوعی

فقه وحقوق

رده های موضوعی
جلد 4
تاریخ چاپ 93
وضعیت انتشار
  • چاپ شده